Dag lieve mensen, onze vorige blog is alweer een half jaar geleden. Dus tijd om jullie weer een beetje bij te praten. Zoals jullie in de vorige blog lazen, schreef ik hier over de scolioseoperatie van Joshua. Hierover hadden we een gesprek gehad met de orthopeed en deze operatie zou ingepland worden. Inmiddels is de operatie twee dagen geleden geweest, maar daar zo even meer over.

We zijn in sept/okt naar Bonaire op vakantie geweest. We hebben ontzettend genoten en lekker uitgerust. Toen we thuis kwamen, kreeg Joshy al snel weer drainproblemen. Na een scan bleek dat zijn drain weer verstopt zat. Hij ging hard achteruit, daarom werd hij met spoed geopereerd en knapte hierna weer redelijk goed op. Helaas werd hij 1e kerstdag weer ziek. Dit keer een griep, iets wat Josh nog nooit had gehad. We stonden op het punt om te gaan uit eten met de familie, maar dit liep even wat anders. Het kostte Josh veel moeite om weer boven op de griep te komen. Hij heeft 8 weken erg gehoest. We zagen echt dat hij door zijn scoliose slecht zijn slijm kon ophoesten. Hij zat zo in elkaar dat dit gewoonweg niet lukte. Na 3 antibioticakuren leek hij er weer bovenop te zijn. Precies op tijd ook voor de operatie aan zijn scoliose.

Dit was dus afgelopen donderdag. We moesten al vroeg in het WKZ zijn, want hij was als eerste aan de beurt, wat wel heel fijn was. De operatie duurde niet zo lang. Er zijn schroeven boven en onder in Josh zijn wervels gezet en hierlangs lopen twee metalen staven die ervoor zorgen dat zijn ruggenwervel recht blijft staan. Gelukkig is er metaal gebruikt waarmee hij ook de MRI in kan, want dat is wel erg belangrijk. De operatie was goed gegaan en de orthopeed was erg tevreden. Josh heeft ruim een dag op de IC gelegen en mocht toen naar de gewone afdeling. Echt goed wakker was hij nog niet geweest. Soms even 5 seconden, maar dan viel hij ook weer in slaap. We maakten ons wel zorgen hierover, want waar kwam dit vandaan? Eenmaal op de gewone afdeling ging hij steeds meer achteruit. Gisteravond zijn de IC-artsen nog komen kijken en werd er overlegd en een plan gemaakt. Na verschillende onderzoeken bleek onze lieverd een longontsteking te hebben. Zijn ontstekingswaarde was ook behoorlijk hoog. Dit verklaarde dan ook zijn lage saturatie en hoge hartactie. Er is nu gestart met antibiotica. Gelukkig begon Joshua vanmorgen weer wat te praten en zelfs wat te eten. Je ziet wel dat alles hem ontzettend veel energie kost. Net een zware operatie achter de rug en dan ook nog een longontsteking eroverheen. Dit hakt er behoorlijk in. We hopen dat de antibiotica snel mag aanslaan en dat het traject van revalidatie kan gaan beginnen. Het is al bizar om te zien hoe recht zijn romp is geworden. Heb er vol verbazing naar zitten staren.

Dit was het even voor nu. Ik hoop dat Josh snel weer de goede kant op gaat. Dat zijn hartslag weer daalt en zijn saturatie weer stijgt, zodat hij geen zuurstof meer nodig heeft.

Arnoud en ik slapen trouwens in het Ronald McDonald Huis. Dat is wel echt fijn. Zo kunnen we samen bij hem zijn.

Liefs van ons.